Πολλοί εξακολουθούν να είναι βέβαιοι ότι το χρώμα του κοτόπουλου δείχνει αμέσως την ποιότητά του.
Στον πάγκο μπορεί κανείς να δει διαφορετικές επιλογές: το ένα στήθος είναι σχεδόν ανοιχτό ροζ, το άλλο έχει μια ελαφριά κίτρινη απόχρωση, ενώ ένα τρίτο φαίνεται πιο έντονο και φωτεινό.
Και τότε ο αγοραστής αναρωτιέται αμέσως: ποιο από αυτά είναι καλύτερο;
Φαίνεται πως η απάντηση θα έπρεπε να είναι απλή.
Αν το κρέας είναι ανοιχτόχρωμο, σημαίνει ότι είναι λιγότερο φυσικό;
Αν είναι κίτρινο, σημαίνει ότι είναι χωριάτικο και υγιεινό;
Όμως στην πραγματικότητα όλα είναι λίγο πιο περίπλοκα.
Το χρώμα του κοτόπουλου μπορεί πράγματι να πει κάτι, αλλά δεν αποτελεί την κύρια απόδειξη ποιότητας.
Τις περισσότερες φορές, η απόχρωση εξαρτάται από τη διατροφή του πτηνού, τις συνθήκες εκτροφής, την ηλικία, τη ράτσα και ακόμη και τον τρόπο αποθήκευσης του κρέατος μετά τη σφαγή.
Για παράδειγμα, το πιο κίτρινο χρώμα συχνά συνδέεται με τροφή που περιέχει καλαμπόκι, βότανα ή άλλα προϊόντα με φυσικές χρωστικές ουσίες.
Ακριβώς γι’ αυτό ορισμένοι αγοραστές θεωρούν ένα τέτοιο κοτόπουλο πιο «σπιτικό» και νόστιμο.
Αλλά αυτό δεν σημαίνει πάντα ότι το πτηνό κυκλοφορούσε ελεύθερο ή εκτράφηκε σε ιδανικές συνθήκες.
Μερικές φορές οι παραγωγοί επιλέγουν ειδικά την τροφή έτσι ώστε το κρέας να φαίνεται πιο ελκυστικό στους αγοραστές.
Το χλωμό κοτόπουλο επίσης δεν είναι απαραίτητα κακό.
Αυτό το χρώμα συναντάται συχνά σε πτηνά που εκτρέφονται σε μεγάλες φάρμες, όπου η διατροφή και οι συνθήκες ελέγχονται αυστηρά.
Πρόκειται για μαζική παραγωγή, η οποία κάνει το κρέας πιο προσιτό οικονομικά.
Ναι, ένα τέτοιο κοτόπουλο μπορεί να φαίνεται λιγότερο ορεκτικό, αλλά η ανοιχτή απόχρωση από μόνη της δεν σημαίνει ότι το προϊόν είναι επικίνδυνο ή χαλασμένο.
Είναι πολύ πιο σημαντικό να προσέχουμε όχι μόνο το χρώμα, αλλά και τη μυρωδιά, τη φρεσκάδα, την ημερομηνία λήξης, τη συσκευασία και τις πληροφορίες στην ετικέτα.
Το φρέσκο κοτόπουλο πρέπει να έχει ουδέτερη μυρωδιά, σφιχτή υφή και ομοιόμορφη επιφάνεια χωρίς κολλώδη βλέννα.
Αν το κρέας μυρίζει ξινά, δυσάρεστα ή υπερβολικά έντονα, είναι καλύτερα να μην το αγοράσετε, ακόμη κι αν το χρώμα του φαίνεται όμορφο.
Αξίζει επίσης να κοιτάζετε τη σήμανση: τις συνθήκες εκτροφής, τη σύνθεση, την παρουσία πρόσθετων ουσιών, την ημερομηνία συσκευασίας και τη διάρκεια συντήρησης.
Ακριβώς αυτά τα στοιχεία λένε πολύ περισσότερα για το προϊόν από ό,τι μόνο η απόχρωση του κρέατος.
Τελικά, δεν μπορούμε να πούμε ότι το ροζ κοτόπουλο είναι πάντα χειρότερο και το κίτρινο πάντα καλύτερο.
Το χρώμα μπορεί να υποδείξει ορισμένες λεπτομέρειες, αλλά μπορεί επίσης εύκολα να παραπλανήσει.
Η πραγματική ποιότητα δεν καθορίζεται από την εμφάνιση, αλλά από τη φρεσκάδα, την προέλευση του προϊόντος, τις συνθήκες αποθήκευσης και το πόσο ειλικρινά ενημερώνει ο παραγωγός τον αγοραστή.
Γι’ αυτό την επόμενη φορά που θα επιλέγετε κοτόπουλο, μην εμπιστεύεστε μόνο τα μάτια σας.
Μερικές φορές το πιο όμορφο κομμάτι στη βιτρίνα δεν είναι καθόλου το καλύτερο.
