Ιστορία ζωής

Ο Αύγουστος φέτος ήταν ξηρός και ζεστός. Ο ήλιος έλιωνε την άσφαλτο και ακόμα και το βράδυ ο αέρας δεν κρύωνε. Στεκόταν σαν μια πυκνή, βαριά μάζα, ποτισμένη

— Ντροπή… Θεέ μου, τι ντροπή. Βάφονται σαν κλόουν και πάνε να κουνήσουν την ουρά τους. Κι ο γιος μου λιώνει στη δουλειά, ο γιος μου βγάζει τα σωθικά του…

— Δεν με νοιάζει η αδερφή σου και το πού θα ζήσει με τα παιδιά της, και στο διαμέρισμά μας σίγουρα δεν θα έρθουν! Δεν είναι δωρεάν κατάλυμα για φτωχούς